Spring naar inhoud

Verona heeft voor elk wat wils. Dankzij de lange en rijke geschiedenis van de stad zijn er uit elke periode prachtige gebouwen, pleinen of natuur overgebleven. Dat maakt het nog niet makkelijk om een lijst van maar tien mooie plekken samen te stellen. Uiteindelijk heb ik toch de állermooiste plekken van mijn nieuwe thuisstad uitgekozen. Maar als je in Verona bent, houd vooral ook je ogen open, want er is nog veel meer moois te zien.

Uitzicht op de stad vanaf de San Pietro-heuvel

Liefhebbers van de Romeinse tijd kunnen in Verona hun hart ophalen met een bezoekje aan de Arena, de stadspoort Porta Borsari of het Romeinse theater. Ook fans van de middeleeuwen komen niet tekort met de monumentale graven bij de Arche Scaligere en het gigantische fort Castelvecchio. Ben je meer geïnteresseerd in mooie kerken? Dan kun je terecht bij San Zeno, een van de mooiste voorbeelden van romaanse architectuur in heel Italië. Natuurliefhebbers zullen zich thuis voelen in de siertuinen van de familie Giusti. En dat allemaal in één stad. Hier komen de tien mooiste plekken van Verona.

...lees verder "De 10 mooiste plekken van Verona"

Verona is een oude stad, dat wist ik wel. Maar hoe oud precies, dat begreep ik eigenlijk pas toen ik me realiseerde dat ze zelfs in de middeleeuwen al ontzettend oud was. Dit kun je heel goed zien op de oudste nog bestaande afbeelding van Verona, de iconografia rateriana. Deze schematische kaart uit de middeleeuwen laat namelijk allerlei gebouwen zien die er in die tijd al duizend jaar stonden en die er nu, duizend jaar later, nog steeds staan. Ongelofelijk, toch?

De kopie van de iconografia rateriana in de Biblioteca Capitolare, cod. 106

Buiten het feit dat het interessant is om te zien hoe Verona er in de middeleeuwen uitzag, is de iconografia rateriana ook nog eens een heel mooi plaatje. Rode daken, groene palmbomen, witte bogen en als schitterend middelpunt de rivier de Adige, afgebeeld als een brede blauwe stroom die uit de mond van een riviergod komt. Tijd om eens te kijken wat er precies op deze beroemde oude kaart staat en hoe we er eigenlijk aan komen.

...lees verder "De oudste afbeelding van Verona: de iconografia rateriana"

Mina in 1972

“Wie is Mina?”, vroeg ik aan mijn docente op de taalcursus. Ze was er even stil van. “Heb je echt nog nooit van Mina gehoord?” Nee, dat had ik echt niet. En dat was duidelijk niet alleen een beetje vreemd, maar gewoon zo goed als onvoorstelbaar. Mina is namelijk de populairste Italiaanse zangeres van de afgelopen decennia in heel Italië. En ik kende haar niet? Ongelofelijk.

Inmiddels begrijp ik waarom het zo erg was dat ik Mina niet kende. Mina is namelijk geweldig. Ze is de enige Italiaanse zangeres die in zes verschillende decennia met een album op nummer 1 heeft gestaan in Italië. Toch heeft ze in Nederland maar één keer een hit gescoord, in 1962 met het Duitstalige Heisser Sand. Dit nummer is uiteindelijk vooral bekend geworden in de Nederlandstalige versie Brandend Zand, gezongen door Anneke Grönloh. Niet zo raar dus dat we Mina in Nederland niet zo goed kennen.

...lees verder "Mina: een levende legende"

Normaal gesproken gaan we nooit naar de stad om wat te drinken. Het is ver en duur, dus geef ons maar de Alpini's. Alleen deze week waren die gesloten, omdat er om de hoek een groot feest werd georganiseerd. Daar zouden we dus met z'n allen heen gaan, totdat het hele feest in het water dreigde te vallen dankzij de aanhoudende stortbuien. Dan toch maar wat drinken in het centrum van Verona, wat leidde tot een geweldige ontdekking!

Wanneer heb je meestal trek in frituur? Voor mij is dat bij de vrijdagmiddagborrel of ver na middernacht na een feestje. Dat zijn dus niet de momenten die ik meestal in de stad doorbreng. Ik fietste dus ook altijd vrij rap en met een licht misselijk gevoel verder als ik langs de frituurtenten kwam. Maar wat een vergissing! Want waar de Nederlandse frituurzaken mij alleen blij kunnen maken met een kaassoufflé of eventueel een vegaburger, hebben ze hier iets veel beters: panzerotto.

(c) Wikimedia Commons, Matthew Reid

...lees verder "Proberen of negeren: panzerotto"

Verona is een mooie stad, eigenlijk wel de mooiste van heel Noordwest-Italië, vinden wij. En wij kunnen het weten, want we hebben inmiddels wel bijna alle steden van Noordwest-Italië gezien. Padua, Mantua, Vicenza, Trento, Bologna en ja, zelfs Venetië, ze redden het gewoon niet bij alle mooie dingen die er in Verona te zien zijn. Maar wat Verona ten opzichte van de andere steden helemaal geweldig maakt, is de mooie omgeving.

Verona ligt op de rand van de Po-vlakte, dus ten zuiden van de stad vind je die enorme strook platteland die me altijd zo aan Nederland doet denken, ware het niet dat je er elke paar kilometer een ingestort huis tegenkomt. In het westen ligt het Gardameer, waar je heerlijk kunt zwemmen en afkoelen in de zomer. Maar het meest geweldige vind ik wel dat in het Noorden meteen de bergen beginnen. We kunnen ze zelfs zien vanuit ons raam. En in die bergen ligt een enorme groene zone, het natuurpark Lessinia, waar ook het wijngebied Valpolicella deel van uitmaakt.

(c) Wikimedia Commons, Llorenzi

In dit gebied kun je heerlijk wandelen en dat doen de Italianen dan ook graag, vooral als het zoals nu in de stad niet te harden is vanwege de hitte. Ik vind het geweldig om te zien hoe ze bepakt en bezakt met grote hoeveelheden eten op weg gaan, op z’n minst met verse pasta, maar liefst met een complete barbecue met worstjes en salades. Wij besloten ook een keer mee te doen, maar dan met een lekker bammetje met pesto. Ons doel was het park met de watervallen in Molina, op ongeveer een uurtje rijden van Verona.

...lees verder "Het park met de watervallen in Molina"

Het operafestival in de Romeinse Arena van Verona is wereldberoemd. Elke zomer komen operaliefhebbers van heinde en verre naar Verona om dit spektakel mee te maken. En terecht, want het is een hele bijzondere ervaring om in zo’n indrukwekkend gebouw als de Arena een opera te bekijken. Je voelt de hitte van de warme zomerzon nog nagloeien op de Romeinse traptreden en zodra de zon ondergaat, begint het orkest te spelen. Zonder enige versterking worden de beroemdste opera’s ter wereld gezongen, van Verdi’s Aïda tot Carmen van Bizet. Een avond bij de opera in de Arena vergeet je nooit meer.

Het Romeinse theater van Verona

Wat veel mensen echter niet weten, is dat de Arena niet de enige plek in Verona is waar je kunt genieten van theater, dans en zang in een prachtig historisch gebouw. Van juni tot september vindt in het kleinere Romeinse theater namelijk het zomerfestival plaats, met interessante voorstellingen van Shakespeare tot moderne dans. Minder grootschalig dan de opera in de Arena, maar misschien daarom juist leuker!

...lees verder "Zomerfestival in het Romeinse theater van Verona"

Veel dingen zijn in Italië leuker om te doen dan in Nederland, maar naar de bioscoop gaan is daar niet één van. De reden daarvoor is dat alle buitenlandse films hier in het Italiaans worden nagesynchroniseerd. Als Johnny Depp ineens met een Italiaanse mannenstem begint te praten of Mary Poppins in het Italiaans in zingen uitbarst, dan is de lol er voor mij wel snel af. Eigenlijk ging ik in Italië dus nooit meer naar de film, totdat de bioscoop bij ons in de buurt met een oplossing kwam.

Eén keer in de week op een onhandige dag (dinsdag of woensdag) en een onhandig tijdstip (19:00, dus tijdens het eten, of 22:30, veel te laat) wordt er een film in de originele taal gedraaid met Italiaanse ondertiteling. Nu is het idee van films in de originele taal voor Italianen al niet erg aantrekkelijk, dus in combinatie met het onhandige tijdstip zorgt dat ervoor dat je vaak zo goed als alleen in de zaal zit. Geweldig! Op deze manier hebben we afgelopen jaar onder andere al Fantastic Beasts en Aquaman kunnen zien.

Deze week was het de beurt aan de nieuwe Spider-Man-film, genaamd Far From Home. Spider-Man is inderdaad ver van huis, want hij gaat vanuit Amerika met zijn klasgenoten op excursie naar Europa. Maar waar komt hij als eerste terecht? In Venetië, op nog geen 150 km van Verona, waar wij de film zaten te kijken. Voor ons was hij dus juist lekker dichtbij huis.

...lees verder "Met Spider-Man naar Venetië"

Meestal ben ik niet zo van het onderscheid maken tussen mannen- en vrouwendingen, maar ik vermoed toch dat ik met een blog over cosmetica, shoppen en kleding toch meer vrouwen blij maak dan mannen. Mocht je nou als man ook heel blij worden van deze thema’s, dan ben je natuurlijk ook van harte welkom om verder te lezen.

(c) Calzedonia 2018

Wist jij dat ze in Italië andere kledingmaten hebben? En dat als je in een BH-winkel over cup 70C begint, ze je dan raar aankijken? Ik had echt geen idee en heb heel veel vrouwendingen die voor una donna italiana heel normaal zijn, moeten leren. Om te beginnen met de cosmetica.

...lees verder "Italiaanse vrouwendingen"

Ding, ding, ding… Drie keer horen we de gong en we houden onze handen voor de borst tegen elkaar aan. Met het Japanse woord voor een eerbiedige groet, gassho, buigen we een beetje voorover. De les is begonnen. Met z’n negenen zitten we in een mooie lichte ruimte, waar zelf getekende mandala’s het dak versieren en waar het altijd naar wierook ruikt. Ik was al heel vaak langs het yogacentrum gefietst omdat het naast de supermarkt zit, maar durfde nog niet eerder een les te gaan volgen. Tot vanochtend.

Ik was best een beetje zenuwachtig. Wat als ik er niks van begrijp? Wat als Italiaanse yoga heel anders is dan yoga in Nederland? Op zich natuurlijk allemaal niet erg, maar ik moet me daar toch altijd even overheen zetten. Dingen die in Nederland simpel zijn (een buskaartje kopen, je internetprovider bellen, een proefles yoga volgen) kosten me hier toch net wat meer moeite. Maar als ik het dan probeer, is het natuurlijk ook extra leuk als het toch lukt.

...lees verder "Yoga in Verona"

In het najaar is het zover: we gaan weer naar Rome! Ik heb even geteld en het wordt inmiddels de 12e keer dat ik mijn lievelingsstad bezoek. Dus je zou misschien denken dat het niet zo’n big deal meer is om voor de zoveelste keer naar Rome te gaan. Alleen is het voor mij precies het tegenovergestelde: hoe meer ik te weten kom over deze fascinerende stad, hoe meer ik erachter kom wat er allemaal nog meer te zien is. En dus wil ik terug naar Rome, elke keer weer.

Het Forum Romanum (c) Matthea

Om de voorpret vast te beginnen heb ik deze keer het boek Alle schrijvers leiden naar Rome gelezen van Patrick Lateur. In dit boek laat Lateur vele beroemde schrijvers aan het woord over hun ervaringen in Rome. Van de klassieke auteurs Ovidius, Tacitus en Suetonius tot modernere schrijvers als Goethe, Stendhal, Couperus en Hella S. Haasse. Ieder heeft een eigen kijk op de eeuwige stad en omdat er zo’n 19 eeuwen tussen de vroegste en laatste bijdragen zit, geeft het een mooi overzicht van Rome door de eeuwen heen.

...lees verder "Alle schrijvers leiden naar Rome"